Magazyn wiedzy dla pacjentów
Materiały ceramiczne CAD/CAM: rodzaje i zastosowania
Poznaj materiały ceramiczne CAD/CAM: cyrkon, e.max, ceramikę szklaną i hybrydową. Sprawdź parametry i zastosowania.

Z jakich materiałów ceramicznych frezuje się uzupełnienia CAD/CAM?
Materiały ceramiczne CAD/CAM obejmują przede wszystkim ceramikę szklaną, dwukrzemian litu, tlenek cyrkonu oraz wybrane ceramiki hybrydowe. Norma ISO 6872:2015 porządkuje stomatologiczne materiały ceramiczne według ich właściwości i zastosowań, ale nie wskazuje jednego rozwiązania dobrego dla każdej korony, licówki czy nakładu.
CAD/CAM oznacza cyfrowe projektowanie oraz wspomagane komputerowo wytwarzanie uzupełnienia. Lekarz pobiera skan, technik projektuje kształt w programie, a frezarka wycina pracę z gotowego bloczka lub dysku. Potem materiał może wymagać krystalizacji, spiekania, glazurowania albo indywidualnego charakteryzowania w laboratorium.
Najważniejsza zasada jest prosta: materiał stanowi część planu leczenia. Nie wybiera się go wyłącznie po zdjęciu koloru zęba ani po wartości MPa podanej w katalogu.
- Bloczki ceramiczne mają zwykle niewielki format i służą między innymi do frezowania pojedynczych licówek, wkładów, nakładów oraz koron w systemach gabinetowych takich jak CEREC.
- Dyski cyrkonowe są większymi krążkami laboratoryjnymi, z których technik wykonuje korony, mosty i większe serie uzupełnień w frezarkach 4- lub 5-osiowych.
- Frezowanie koron polega na stopniowym usuwaniu materiału narzędziami diamentowymi lub z węglika, dlatego konstrukcja wymaga odpowiedniej minimalnej grubości.
- Krystalizacja dwukrzemianu litu jest obróbką cieplną, która po frezowaniu rozwija docelowe właściwości i kolor wybranego materiału.
- Spiekanie cyrkonu odbywa się w piecu i powoduje skurcz zaplanowany wcześniej przez oprogramowanie CAM.
- Cementowanie adhezyjne ma szczególne znaczenie przy cienkich licówkach i wielu nakładach z ceramiki szklanej, ponieważ wpływa na podparcie oraz wygląd pracy.
Czym różni się bloczek od dysku ceramicznego?
Bloczek to mała prefabrykowana bryła do pojedynczej pracy, a dysk to większy krążek przeznaczony głównie do frezowania laboratoryjnego. Różnica nie przesądza o jakości uzupełnienia, lecz wpływa na logistykę, zakres projektów i etap obróbki po frezowaniu.
Przykład: pojedynczy inlay może powstać z bloczka w gabinecie podczas jednej wizyty, jeśli stan kliniczny na to pozwala. Z kolei trzy korony cyrkonowe technik zwykle rozmieści w jednym dysku VITA lub innym dysku kompatybilnym z używanym systemem CAM. Liczy się także kierunek frezowania, średnica narzędzia i możliwość wypolerowania powierzchni w okolicy stycznej.
Jak powstaje uzupełnienie CAD/CAM krok po kroku?
Pierwszym krokiem jest ocena zęba i zgryzu, a dopiero potem skanowanie, projekt, frezowanie, wykończenie oraz kontrola przylegania. Cyfrowy proces ogranicza część błędów analogowych, ale nie zastępuje preparacji, kontroli kontaktów ani komunikacji lekarza z laboratorium.
- Lekarz ocenia próchnicę, stan miazgi, dziąsła, nawyki parafunkcyjne i ilość zachowanych tkanek zęba.
- Po przygotowaniu zęba wykonuje się skan wewnątrzustny albo model cyfrowy, który rejestruje brzeg preparacji i relacje zwarciowe.
- Projekt CAD określa między innymi grubość ścian, punkty styczne, anatomię guzków oraz przestrzeń dla materiału.
- Frezarka CAM wycina uzupełnienie z bloczka ceramicznego lub dysku, pozostawiając niewielkie łączniki techniczne do późniejszego odcięcia.
- Technik albo lekarz wykonuje etap zależny od materiału: krystalizację IPS e.max, spiekanie cyrkonu, polerowanie, glazurowanie lub malowanie.
- Przed ostatecznym osadzeniem lekarz sprawdza szczelność, kolor, kontakty międzyzębowe i zwarcie w ruchach żuchwy.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem dentystą. Dobór materiału wymaga badania, zdjęć, analizy zgryzu oraz oceny tkanek własnych zęba.
Jakie właściwości mają główne grupy materiałów ceramicznych?
Główne grupy materiałów CAD/CAM różnią się mikrostrukturą, optyką, obróbką i zakresem wskazań: ceramika szklana daje dużą przezierność, dwukrzemian litu łączy estetykę z większą odpornością, a tlenek cyrkonu zapewnia wysoką wytrzymałość konstrukcyjną. ISO 6872:2015 traktuje parametry materiału jako element klasyfikacji, nie jako samodzielną prognozę trwałości w ustach.
W praktyce laboratoryjnej ten sam kształt korony może wymagać innego materiału dla siekacza, a innego dla zęba trzonowego u osoby zaciskającej zęby. Wytrzymałość, grubość, pozycja zęba, preparacja i okluzja działają razem.
| Materiał | Optyka | Typowe zastosowanie | Obróbka po frezowaniu | Istotne ograniczenie |
|---|---|---|---|---|
| Ceramika szklana i leucytowa | Wysoka przezierność | Licówki, małe wkłady i nakłady | Polerowanie, glazurowanie | Nie każdy przypadek z dużym obciążeniem |
| Dwukrzemian litu | Naturalna translucencja | Licówki, korony przednie, inlay/onlay | Krystalizacja zależnie od systemu | Wymaga właściwej geometrii i cementowania |
| Tlenek cyrkonu | Od nieprzezroczystej do bardziej translucentnej | Korony boczne, mosty, rekonstrukcje przy dużych obciążeniach | Spiekanie w piecu | Większa przezierność może zmieniać profil właściwości |
| Ceramika hybrydowa | Umiarkowana, zbliżona do szkliwa w wybranych odcieniach | Wybrane wkłady i nakłady | Polerowanie oraz cementowanie zgodne z instrukcją | Nie jest zamiennikiem każdej ceramiki |
Porównanie pokazuje kierunek, a nie gotowy algorytm leczenia. Instrukcja konkretnego producenta, na przykład Ivoclar, VITA lub Dentsply Sirona, określa dopuszczalne wskazania, grubości i protokół obróbki dla danego produktu.
Czym jest ceramika szklana?
Ceramika szklana to materiał stomatologiczny zawierający fazę szklistą i kryształy, charakteryzujący się dobrą transmisją światła, możliwością trawienia w wybranych systemach oraz estetyką przydatną w odcinku przednim. Jej dokładne właściwości zależą od składu i marki, dlatego ceramika leucytowa nie jest tym samym co dwukrzemian litu.
Ceramika szklana dobrze sprawdza się tam, gdzie istotna jest subtelna zmiana koloru i transparentność. Cienka licówka na zdrowym siekaczu wymaga jednak równie starannego projektu jak korona: preparacja musi zostawić miejsce na ceramikę, a podłoże może prześwitywać przez materiał.
- Ceramika leucytowa jest stosowana między innymi w estetycznych licówkach i niewielkich rekonstrukcjach, gdy można zachować dużo szkliwa.
- Faza szklista wpływa na możliwość uzyskania naturalnej głębi koloru, ale nie zwalnia z kontroli grubości uzupełnienia.
- Trawienie kwasem fluorowodorowym dotyczy wybranych ceramik szklanych i powinno odbywać się wyłącznie zgodnie z protokołem producenta.
- Silanizacja wspiera połączenie odpowiednio przygotowanej ceramiki szklanej z cementem żywicznym.
- Odcienie translucentne mogą wyglądać bardzo naturalnie, lecz przy silnie przebarwionym kikucie czasem nie maskują koloru wystarczająco.
- Kontrola zwarcia jest potrzebna także przy cienkich pracach estetycznych, ponieważ przeciążenie może prowadzić do odprysków lub pęknięcia.
Gdzie stosuje się ceramikę leucytową?
Ceramikę leucytową stosuje się najczęściej w licówkach, małych uzupełnieniach adhezyjnych i wybranych koronach przednich, gdy kluczowe są przezierność oraz zachowanie szkliwa. Ostateczna decyzja zależy od zgryzu, grubości planowanej pracy i koloru podłoża.
Przykład kliniczny: przy niewielkim ukruszeniu brzegu siekacza można rozważyć odbudowę adhezyjną albo cienką licówkę, zamiast od razu szlifować ząb pod pełną koronę. Przy aktywnym bruksizmie ten sam przypadek wymaga ostrożniejszej oceny, czasem również ochrony nocnej szyną.
Czym jest dwukrzemian litu i czy IPS e.max oznacza materiałową kategorię?
Dwukrzemian litu to ceramika szklana wzmacniana kryształami dwukrzemianu litu, stosowana między innymi do licówek, koron jednostkowych oraz nakładów ceramicznych. IPS e.max jest nazwą handlową rodziny materiałów firmy Ivoclar, a nie ogólną nazwą każdej ceramiki szklanej.
Ten materiał pozwala połączyć wysoką estetykę z zastosowaniem szerszym niż w przypadku wielu bardziej delikatnych ceramik szklistych. Często wybiera się go do korony przedniej, gdy trzeba odtworzyć naturalną przezierność brzegu siecznego, albo do onlayu pokrywającego osłabiony guzek zęba bocznego.
- Dwukrzemian litu może mieć różne stopnie przezierności, dlatego kolor kikuta wpływa na wybór odcienia i stopnia maskowania.
- IPS e.max CAD jest frezowany w stanie pośrednim, a następnie poddawany krystalizacji w piecu zgodnie z instrukcją Ivoclar.
- Licówka z dwukrzemianu litu zwykle korzysta z cementowania adhezyjnego, które lekarz dobiera po przygotowaniu obu powierzchni.
- Nakład ceramiczny może chronić osłabiony guzek po rozległym wypełnieniu, jeśli ząb nie wymaga leczenia inną metodą.
- Korona przednia wymaga oceny odcienia sąsiednich zębów w różnych warunkach oświetlenia, a nie tylko doboru jednego koloru z wzornika.
- Grubość materiału musi odpowiadać zaleceniom systemu, ponieważ zbyt cienkie obszary mogą nie przenosić przewidywanych obciążeń.
Czym jest tlenek cyrkonu?
Tlenek cyrkonu to ceramika techniczna, a nie metal, charakteryzująca się wysoką odpornością mechaniczną i zastosowaniem w koronach oraz mostach CAD/CAM. Po frezowaniu z prespiekanej bryły materiał przechodzi spiekanie, podczas którego osiąga zaplanowany rozmiar i właściwości.
Cyrkon jest częstym rozwiązaniem w odcinku bocznym, przy większej rekonstrukcji albo gdy warunki zgryzowe są wymagające. Nie oznacza to automatycznie, że stanowi najlepszą opcję estetyczną dla każdej licówki. Przy cienkiej pracy na przednim zębie większa przezierność dwukrzemianu litu może dać inny efekt optyczny.
„ISO 6872:2015 opisuje klasyfikację stomatologicznych materiałów ceramicznych według ich właściwości.” — International Organization for Standardization, ISO 6872:2015 Dentistry - Ceramic materials, 2015
Jak wielowarstwowy cyrkon zmienia optykę?
Wielowarstwowy cyrkon wykorzystuje gradient odcienia i przezierności w obrębie dysku, aby korona miała jaśniejszą strefę sieczną i bardziej nasyconą część przyszyjkową. Efekt zależy od prawidłowego ustawienia pracy w dysku oraz od grubości warstw po frezowaniu.
Technik nie powinien traktować gradientu jako automatycznego filtra estetycznego. Korona musi znaleźć się w odpowiedniej pozycji w dysku, a lekarz powinien przekazać laboratorium fotografie, odcień, informacje o przebarwionym kikucie oraz oczekiwanej translucencji. To szczególnie ważne, gdy jedna korona ma sąsiadować z naturalnym zębem.
Kiedy stosuje się ceramikę hybrydową?
Ceramikę hybrydową stosuje się w wybranych małych rekonstrukcjach, szczególnie wkładach i nakładach, gdy jej właściwości oraz wskazania producenta odpowiadają warunkom zęba. Materiał zawiera komponent ceramiczny i polimerowy, dlatego jego obróbka oraz polerowanie różnią się od postępowania z czystą ceramiką szklaną czy cyrkonem.
Przykład: ząb trzonowy z dużym starym wypełnieniem, ale bez wskazań do pełnej korony, może kwalifikować się do inlayu lub onlayu. Lekarz ocenia wtedy pęknięcia, grubość ścian, próchnicę wtórną, kontakt z przeciwstawnym zębem i higienę. Materiał nie naprawi błędnego rozpoznania.
- Ceramika hybrydowa może być łatwiejsza do polerowania niż niektóre ceramiki, lecz wymaga systemowego protokołu wykończenia.
- Inlay odtwarza ubytek wewnątrz powierzchni żującej, bez pokrywania guzków zęba.
- Onlay obejmuje co najmniej jeden guzek i może odbudować ząb po rozległym wypełnieniu.
- Brzeg uzupełnienia musi być dostępny do oczyszczenia, ponieważ cement i higiena wpływają na trwałość połączenia.
- Parafunkcje takie jak zaciskanie zębów zwiększają znaczenie analizy okluzji oraz ewentualnej szyny ochronnej.
- Instrukcja producenta określa wskazania i minimalne wymiary, których nie należy zastępować ogólną informacją z internetu.
„Dobór materiału do rekonstrukcji pośredniej wymaga oceny wskazań, geometrii preparacji i warunków obciążenia.” — zasada opisywana w literaturze indeksowanej przez PubMed, dostęp do bazy: 2025
Jak czytać parametry bloczków i dysków?
Parametry bloczków i dysków CAD/CAM pomagają porównać materiał, lecz nie zastępują diagnozy: wytrzymałość na zginanie, przezierność, odcień, gradient oraz zalecana grubość dotyczą określonego produktu i metody badania. ISO 6872:2015 stanowi punkt odniesienia dla klasyfikacji ceramik, a instrukcja użycia producenta jest dokumentem pierwszego wyboru dla konkretnego dysku.
Porównywanie samych liczb może wprowadzać w błąd. Wynik z badań laboratoryjnych nie uwzględnia automatycznie kształtu preparacji, jakości cementowania, zwarcia, diety ani nawyku gryzienia twardych przedmiotów.
- Wytrzymałość na zginanie MPa opisuje odporność próbki na złamanie w konkretnym teście, a nie gwarantowany czas funkcjonowania korony.
- Przezierność ceramiki określa sposób przechodzenia światła przez materiał i wpływa na naturalność oraz maskowanie podłoża.
- Gradient koloru łączy różne odcienie lub stopnie translucencji w jednym bloczku albo dysku.
- Odcień powinien odpowiadać sąsiednim zębom, kolorowi kikuta i planowanej grubości ceramicznej warstwy.
- Minimalna grubość stanowi warunek projektowy producenta, a jej zmniejszenie może osłabić przewidywalność pracy.
- Współczynnik rozszerzalności cieplnej ma znaczenie przy łączeniu warstw i obróbce cieplnej, dlatego laboratorium stosuje zgodne systemy materiałowe.
Co oznacza wytrzymałość na zginanie?
Wytrzymałość na zginanie to wartość wyrażana zwykle w MPa, która opisuje odporność próbki materiału na złamanie podczas badania zginania. Wyższy wynik może być korzystny w określonych konstrukcjach, ale nie oznacza automatycznie lepszego materiału dla licówki, korony przedniej i mostu jednocześnie.
Dla przykładu, korona w strefie trzonowców może potrzebować innego kompromisu niż licówka na siekaczu. Przy licówce znaczenie ma również adhezja do szkliwa oraz optyka. Przy moście liczą się przekroje łączników, długość przęsła, projekt i zalecenia systemu.
Co oznacza przezierność ceramiki?
Przezierność ceramiki oznacza stopień, w jakim materiał przepuszcza i rozprasza światło, wpływając na podobieństwo uzupełnienia do naturalnego szkliwa. Większa przezierność może poprawić efekt estetyczny, ale przy ciemnym kikucie zęba może ujawnić jego kolor.
Przykład: po leczeniu kanałowym przedni ząb bywa ciemniejszy. Lekarz i technik mogą wtedy rozważyć materiał lub odcień o większej zdolności maskowania, zamiast wybierać najbardziej transparentny wariant wyłącznie dlatego, że wygląda naturalnie na wzorniku.
Co oznacza współczynnik rozszerzalności cieplnej?
Współczynnik rozszerzalności cieplnej opisuje, jak materiał zmienia wymiary pod wpływem temperatury, dlatego ma znaczenie przy obróbce piecowej i łączeniu materiałów w laboratorium. Nie jest to parametr, według którego pacjent samodzielnie wybiera koronę, ale wpływa na zgodność technologii.
Laboratorium dobiera ceramikę licującą, barwniki i program pieca do wskazań materiału bazowego. Łączenie przypadkowych systemów może zmienić efekt koloru albo zwiększyć ryzyko problemów technologicznych. Informacja producenta powinna towarzyszyć zleceniu od początku pracy.
Jak materiał wpływa na zastosowanie uzupełnienia?
Materiał wpływa na zastosowanie uzupełnienia przez połączenie czterech elementów: miejsca w łuku, ilości zachowanych tkanek, obciążeń zgryzowych i oczekiwanego efektu estetycznego. Licówka, korona boczna, most i nakład ceramiczny mają inne wymagania konstrukcyjne, dlatego lekarz oraz laboratorium planują je wspólnie przed frezowaniem CAD/CAM.
Nie istnieje bezpieczny internetowy „wybierz materiał w trzech kliknięciach”. Ocena obejmuje stan dziąseł, aktywną próchnicę, szczeliny, ruchy żuchwy, ewentualne leczenie kanałowe i możliwość izolacji podczas cementowania.
- Licówka często wymaga materiału o dobrej estetyce i przewidywalnej adhezji, szczególnie gdy można zachować szkliwo.
- Korona przednia wymaga jednocześnie maskowania podłoża, harmonii koloru i odpowiedniej odporności na obciążenie.
- Korona boczna musi uwzględniać siły żucia, miejsce w łuku oraz relację z zębem przeciwstawnym.
- Most ceramiczny wymaga oceny długości przęsła, liczby filarów i minimalnych przekrojów przewidzianych dla systemu materiałowego.
- Inlay lub onlay może zachować więcej tkanek niż pełna korona, jeśli pozostałe ściany zęba mają odpowiednie rokowanie.
- Przebarwiony kikut może wymagać innego stopnia maskowania niż zdrowy, jasny ząb sąsiedni.
Jaki materiał wybrać na licówkę?
Materiał na licówkę wybiera lekarz po ocenie szkliwa, koloru zęba, zgryzu i planowanej grubości, a ceramika szklana lub dwukrzemian litu bywają rozważane ze względu na optykę oraz możliwość adhezji. W przypadku bruksizmu, dużych przebarwień lub licznych starych odbudów plan może wyglądać inaczej.
Na stronie CAD/CAM w protetyce opisano cyfrowy przebieg wykonania uzupełnień. Materiał licówki nie powinien maskować nieleczonej próchnicy, stanu zapalnego dziąseł ani problemu z nieprawidłowym zwarciem.
Jaki materiał wybrać na koronę CAD/CAM?
Materiał na koronę CAD/CAM dobiera się do lokalizacji zęba, ilości miejsca, estetyki i obciążeń, dlatego w różnych przypadkach lekarz może rozważyć tlenek cyrkonu albo dwukrzemian litu. Korona cyrkonowa nie jest automatycznie rozwiązaniem dla każdego zęba, podobnie jak korona e.max nie jest uniwersalnym wyborem estetycznym.
Przydatne informacje rozwijają osobne materiały: korony cyrkonowe, korony e.max oraz nakłady ceramiczne inlay onlay. Dane techniczne, zalecane wskazania i dostępność systemów należy sprawdzić w aktualnej instrukcji producenta przed rozpoczęciem pracy.
Kiedy po uzupełnieniu potrzebna jest konsultacja?
Po uzupełnieniu ceramicznym konsultacja jest potrzebna przy bólu, narastającej nadwrażliwości, ruchomości, pęknięciu, zmianie zgryzu albo obrzęku. Pęknięta korona lub licówka nie powinna być samodzielnie klejona, ponieważ niewłaściwy klej może utrudnić ocenę zęba i późniejszą naprawę.
Niewielki dyskomfort po osadzeniu może mieć różne przyczyny, lecz uczucie „za wysokiej” korony, ból podczas nagryzania albo nitka, która stale się strzępi między zębami, wymagają kontaktu z gabinetem. Im szybciej lekarz oceni problem, tym większa szansa na prostsze rozwiązanie.
- Ból samoistny wymaga możliwie szybkiej oceny, zwłaszcza jeśli nasila się nocą albo po ciepłych napojach.
- Ból przy nagryzaniu może wskazywać na zbyt wysoki kontakt zwarciowy, pęknięcie albo problem z tkankami zęba.
- Ruchomość korony wymaga kontroli, ponieważ pod pracę mogą dostawać się bakterie i resztki pokarmu.
- Ostry brzeg po ukruszeniu należy osłonić miękkim woskiem ortodontycznym tylko doraźnie i umówić wizytę.
- Obrzęk dziąsła lub twarzy wymaga pilnego kontaktu z dentystą, szczególnie gdy towarzyszy mu gorączka.
- Trudności w oddychaniu albo połykaniu wymagają natychmiastowej pomocy medycznej pod numerem alarmowym 112.
Co zrobić po pęknięciu korony ceramicznej?
Po pęknięciu korony ceramicznej należy zachować odłamany fragment, unikać żucia po tej stronie i jak najszybciej skontaktować się z dentystą. Nie należy używać kleju domowego, cyjanoakrylatu ani samodzielnie szlifować ostrej krawędzi.
Jeżeli korona spadła w całości, można ją przechować w czystym pojemniku i zabrać na wizytę. Lekarz sprawdzi przyczynę: cement, próchnicę pod koroną, uszkodzenie zęba, kontakt zwarciowy albo pęknięcie samej pracy.
Kiedy pilnie zgłosić ból po koronie?
Tak, pilna konsultacja jest wskazana tego samego dnia lub najszybciej jak to możliwe, gdy ból narasta, pojawia się obrzęk, gorączka, ropa, uraz albo niemożność zagryzienia. Przy duszności, problemie z połykaniem lub szybko rosnącym obrzęku twarzy potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna.
Treść nie zastępuje konsultacji z lekarzem dentystą. W stomatologii przyczynę bólu można ustalić dopiero po badaniu, ocenie zgryzu i w razie potrzeby diagnostyce radiologicznej.
Najczęściej zadawane pytania
Z jakich materiałów frezuje się korony CAD/CAM?
Korony CAD/CAM frezuje się najczęściej z tlenku cyrkonu, dwukrzemianu litu oraz wybranych ceramik szklanych. W niektórych wskazaniach stosuje się też materiały hybrydowe. Lekarz wybiera materiał po ocenie zęba, zgryzu i efektu estetycznego.
Czy e.max to to samo co ceramika szklana?
Nie. IPS e.max to handlowa rodzina materiałów firmy Ivoclar, a jej znanym przedstawicielem jest dwukrzemian litu. Dwukrzemian litu należy do ceramik szklanych, ale nie każda ceramika szklana jest materiałem IPS e.max.
Czy cyrkon jest zawsze najmocniejszy?
Nie, sama deklarowana wytrzymałość nie wystarcza do wyboru materiału. Tlenek cyrkonu jest ceniony za wysoką odporność mechaniczną, jednak trwałość zależy także od grubości, projektu, zwarcia, obróbki i cementowania. Licówka oraz most mają inne wymagania.
Co oznacza MPa w opisie ceramiki?
MPa to megapaskale, czyli jednostka używana między innymi do opisu wytrzymałości na zginanie. Wynik należy odczytywać w kontekście metody badania oraz instrukcji konkretnego producenta. Wyższe MPa nie oznacza automatycznie lepszego materiału dla każdego wskazania.
Czy materiał CAD/CAM można wybrać bez wizyty?
Nie. Wybór wymaga badania zębów i dziąseł, oceny zgryzu, ilości zachowanych tkanek oraz oczekiwań estetycznych. Zdjęcie przesłane przez internet nie zastępuje diagnostyki w gabinecie.
Czy ceramika hybrydowa nadaje się na każdy nakład?
Nie, ceramika hybrydowa ma określone wskazania producenta dotyczące rodzaju odbudowy i jej grubości. Lekarz sprawdza między innymi stan guzków, zakres ubytku oraz obciążenia zgryzowe. Przy innych warunkach właściwsza może być ceramika szklana, dwukrzemian litu lub inne rozwiązanie.
Jak długo trwa spiekanie cyrkonu?
Czas spiekania cyrkonu zależy od dysku, pieca i programu zalecanego przez producenta, dlatego laboratorium nie powinno zastępować go przypadkowym skróconym cyklem. Po spiekaniu materiał osiąga docelowy rozmiar i wymaga dalszego wykończenia. Informację o konkretnym czasie zawiera instrukcja użycia danego systemu.
Źródła i literatura
- International Organization for Standardization, ISO 6872:2015 Dentistry - Ceramic materials.
- PubMed - National Library of Medicine, baza publikacji recenzowanych dotyczących materiałów ceramicznych w stomatologii.
- Ivoclar - informacje produktowe i instrukcje użycia materiałów IPS e.max.
- Dentsply Sirona - informacje o rozwiązaniach CEREC i cyfrowej stomatologii.
- NHS - informacje dla pacjentów dotyczące pilnej pomocy medycznej i opieki stomatologicznej.
Zespół redakcyjny portalu ceramicdentalstudio.pl. Piszemy o stomatologii estetycznej i protetyce ceramicznej: licówkach, koronach, mostach i CAD/CAM. Opieramy się na zaleceniach towarzystw naukowych i publikacjach recenzowanych.



